#PARYŻANKA la vie est un moment ^^

Wstajemy z niechęcią do walki z codziennością. Jesteśmy świadomi tego, że wszystko najprawdopodobniej będzie wyglądało, jak wczorajszego dnia. Z humorem, czy bez humoru.. i tak świadomość udręki rutyną istnieje. Bywają dni, przebłyski ekscytacji, emocji czy zmian, aczkolwiek jaki toż procent pozostałości ? Nie jest to w żaden sposób, powód depresyjny ludzi, chociaż takowy powód może być jednym z czynników na to wpływających, ale nie o tym tutaj, tylko o  istocie tego wszystkiego. Istnieje ogrom spraw, różnorakich, które zapełniają nasze grafiki, zaprzątają myśli, wprawiają w stan ogłupienia, wypełniają ręce.  Nie jesteśmy w stanie zapanować nad tego typu rzeczami. Bywają chwilę, kiedy zatrzymamy się i dotrze do nas ta myśli, ale mimo to następnego dnia dzieje się to samo, a gdy coś chcemy z tym zrobić, zazwyczaj brakuje czasu i kończy się dzień. Może gdyby ludzie robili to, na co mają ochotę z przypływem chwili, spełniali swoje marzenia, życie stało...

Tak to już bywa.. Robimy coś, nie zastanawiając się czy kiedyś nie nadejdzie moment, że do naszej głowy zapuka myśli niosąca pewne refleksje.. " dlaczego to zrobiłam/zrobiłem ? po co.." Jak sobie z tym poradzić ? nie mam pojęcia.. Nie ma na to odpowiedzi.. postępujemy pod wpływem emocji w danej chwili, nawet tej dłuższej i już nie ma odwrotu. Tzn.. naprawić i owszem, można wiele, ale czy odwaga nam tutaj pomoże.. Cofnąć czasu, również się nie da, stety czy niestety.. Człowiek jest bardzo podatny na emocje każdego rodzaju i nie zawsze potrafi je opanować. Nie jesteśmy w stanie także zapanować nad tym, że przez nasze błędy tracimy coś ważnego, mniej ważnego, a bywa, że i cały świat. Błędy, które popełniliśmy w przeszłości, potrafią odgryźć się na nas w przyszłości. Dopadają w formie niepowodzeń, lub samych to wyrzutów naszego sumienia. Pojawiają się z Nienacka, tworząc  mętlik w głowie, zaprzątając nam wszelkie myśli. My stojąc niczym na zboczu wysokiej góry, boimy si...

Krótkotrwałość, w stanie euforii, w szczęściu, w żalu czy smutku, a nawet uczuciach. Jesteśmy w stanie, który utwierdza nas w przekonaniu, że pozostanie na dłużej, a nagle ? Z upływem kilku chwil, czy dni znika. Pozostawia nas rozwianych emocjonalnie, nieporadnych, niczym rozbitka na pustyni. Stoimy, rozglądając się z nadzieją odnalezienia tego co przed chwilą zaprzątało nam wszelkie myśli. Nie mając ani jednego zabezpieczenia przed takowym zniknięciem tego, co towarzyszyło nam nawet gdy przez krótką chwile, to w maksymalnej ilości. Nasze myśli ogłupione.. nie mogą się pozbierać i powrócić do normalnego funkcjonowania. Nasz świat zwariował. Straciliśmy nad nim kontrolę. Pojawiają się chwile z przeszłości choćby w snach. Wyrywają nas jeszcze bardziej z rzeczywistości. Tworzy się inny zbłąkany zakątek w naszej głowie, którego nie możemy ogarnąć za wszelką cenę. Nie dajmy się zwariować. Krótkotrwały stan może przenieść nas w stan ogłupienia. Pozostawia na tonącej tratwie. Obu...

Każdego człowieka, tworzą inni.. inni ludzie, inne zdarzenia.. Tworzą jego charakter i cały życiorys.  Tworzą jego emocje, doświadczenia.. wszystko zależne jest od innych osób.  Jeżeli w życiu osoby, są przez dłuższy czas inni ludzie, tworzą jego nawyki, zachowanie, po prostu jego styl bycia.  Jeżeli dochodzi, do momentu, że te osoby z jakiegoś powodu odchodzą, pozostawiają tą osobę, taką jaką stworzyli. Racja zmienia się coś w niej, ale te kwestie ważniejsze, mimo utraty danej osoby zostają. Z drugiej strony warto zauważyć, że mimo to iż on zostaje człowiekiem, którego razem z nimi stworzył, to odczuwa zmianę, utratę  kogoś. Jest tak, że ktoś odchodząc z naszego życia, ma pewność, że to niczego w naszym nie zmieni. Racja, przyzwyczaimy się do tego, aczkolwiek pozostanie w naszej biografii rysa, zarys zdarzeń, rzeczy związanych z daną osobą. Każdy posiada uczucia, wyraża emocje i potrafi zadawać ból. Nawet jeżeli staramy uświadomić sobie, że to nic nie był...

Rozłóż ręce, schowaj uczucia, zamknij serce, Uciekaj.. Nie pokazuj nikomu, jak rozklejają Ci się rany, Zachowaj je w kieszeni, nikogo to nie obchodzi.. Uciekaj.. Pozwól się ponieść samotności, rozłóż ręce, schowaj uczucia, Uciekaj.. Masz swoje słowa, które są najcenniejszymi, Obdarz się zaufaniem, nie oddawaj go nikomu, Uciekaj.. Nie czekaj, na nikogo, masz siebie, pamiętaj.. Rozłóż ręce, schowaj uczucia, Uciekaj.. Podąż na swą planetę, odnajdź swoją różę, która Ciebie nie skaleczy, innych kolce są potężnymi, Nie czekaj na nikogo, Oni na Ciebie nie czekają.. Uciekaj.. Sobie się oddaj, nie okazuj cierpienia, nie zamykaj oczu, zaciśnij pięści, Uciekaj.. Pożądaj szczęścia, bezgranicznego, niezależnego, od nikogo, od niczego, od Ciebie.. Uciekaj.. Czasami pusty bagaż jest cenniejszym, od wypchanego po brzegi błahymi sprawami.. To wszystko  jest jak rozbite lustro.. Uciekaj.. schowaj uczucia, zamknij serce.. Powtarzaj sobie, jaką siłę masz, bezgraniczną, naj...

Żyjemy, nie myśląc o niczym konkretnym, nadchodzi moment, gdy się zatrzymujemy i nachodzi nas myśl.. Kim jesteśmy, czego chcemy, jak i z kim chcemy żyć.. W jednej sytuacji z jednymi ludźmi czujemy się fajnie, myślimy, że to jest właśnie dla nas. Lecz nadchodzi sytuacja całkiem inna, różniąca się o 180 stopni, która budzi w nas podobne uczucia.. Zastanawiamy się.. w którym stanie chcielibyśmy pozostać.. Nawet kiedy nie musimy wybierać, chcemy być świadomi swojego miejsca. Jest tak wiele osobowości na świecie, tak różnych kultur i wierzeń, tak wiele zgromadzeń, przesłanek.. a do której należę JA ? Do której chciałabym należeć ? Pytanie pozostaje bez odpowiedzi i nie wiadomo kiedy się pojawi. Czy wiesz kim jesteś ? Czego chcesz od życia ? Czy jesteś tu gdzie być powinieneś ? Wewnętrzne rozdarcie.. sam na sam ze sobą czuje się innym człowiekiem, z kimś innym jeszcze inaczej, w gronie? różnie to bywa. A kim naprawdę ?

    Nowy rok, wszystko od nowa.. nowa szansa na samorealizacje, na zmianę poglądów i stylu bycia. Ale mimo wszystko nie da się zacząć bez akceptacji.. akceptacji siebie, innych, otoczenia. Akceptacji zdarzeń, biegu rzeczy, obrotu sytuacji. Aby zacząć dążyć do szczęścia i spełnienia trzeba uświadomić sobie, że szczęśliwe życie nie znaczy idealne. Nie ma nic idealnego. Trzeba obrać sobie takie cele, które doprowadzą nas do szczęścia, a nie idealizmu. Bo do tego nigdy nie dojdziemy.     Jeżeli osoba napiera na drugą o jakąkolwiek zmianę, dla przykładu w związku, miłości, to nie kocha on jej taką jaką już jest, tylko obiera sobie ją jako swój początkowy materiał z którego stara się ulepić swój wyimaginowany ideał. Czy na tym to wszystko polega ? Powinniśmy akceptować wszystko. Każdą cechę w człowieku, każde zdarzenie, także powinniśmy oczekiwać tego od innych. Jeżeli jest sytuacja w której mówiąc prawdę ktoś nam nie wierzy nie mając ku temu powodów nie jest to dl...