Przejdź do głównej zawartości

Bycie ślepcem..

"Człowiek docenia, gdy straci"
Ludzie, mając dużo ciągle chcą więcej.. lecz nie spodziewają się, że mogą to w takim tempie stracić.
Jest pewien swego, tego co ma i nie posiada świadomości, że nic nie trwa wiecznie..
Bywa, że stajemy się kompletnymi ślepcami.. ślepcami losu..
Nadchodzi moment kiedy coś tracimy i w pewnej chwili dochodzi do nas myśl, że to było wszystkim.
Było tym, czego tak oczekiwaliśmy, a poprzez swoją głupotę i obwinianie wszystkich dookoła nie widzimy w tym swojej winy, a bywa, że to wszystko, każdy szczegół, jest naszą winą.
Po prosu tracimy to nieodwracalnie.
Nie mamy nawet odwagi przeprosić. Jesteśmy tchórzami..
Czasami chciałoby się cofnąć wstecz, zrobić kilka rzeczy inaczej, żyć tam z tą teraźniejszą świadomością.
Pamiętajmy, że los nie da nam kolejnej szansy
cieszmy się z każdej chwili
doceniajmy każdego człowieka
uważajmy na słowa i czyny
potrafią zniszczyć wszystko.


PAMIĘTAJ.. NIGDY NIE WYPUSZCZAJ SWOJEGO SZCZĘŚCIA Z RĄK..

Komentarze

  1. A ty? Wypuściłaś swoje szczęście?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każdy z nas, kiedyś coś stracił, później zmądrzał..
      tak

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nie mają świadomości

 Rzucając słowa na wiatr bez orientacji, żartobliwie  Tworzyli razem bańkę, tak kruchą i słabą, bez żadnej świadomości. Mącili brnęli w to. Rąbek nadziei rozbryzg się po ścianach myśli  Bańka niczym ze szkła rozbijając się na kawałki, usunęła cała historie zostawiajac jej puste słowa. Dlaczego nikt nie potrafił przewidzieć? Bo ona nie miała znaczenia. Historia dobiegła więc końca.

uświadomienie

Smutek zapić trunkiem Oddech znieczulić buchem Ramiona wypełnić znieczulicą Serce Serce poddać destrukcji. Ucieczkę zamienić w styl bycia zapewnić sobie maskę szczęścia ciągle chcesz zakrywać oczy ludziom, którzy są, chcą być Tak chcesz się czuć a co chce twoje serce? Twoje wewnętrzne dziecko umiera tego też chcesz?

Gra

 Szeptając bezsilnie próbowała przekazać światu, że opada z sił.  Że każda mała drzazga powoduje ogromny krwotok uczuć. Że ją niszczą mową i uczynkiem. Że niedługi jej czas egzystencji.  Mimowolnie stawała z każdym twarzą w twarz. Kontemplując rzeczywistość walczyła z otoczeniem.