Upadek..

                                                                         Upadek

Czasami Chciałabym być jak wiatr by wzbudzić burzę
 lub ognistą energią by wywołać grzmoty i pioruny.
 Nieliczni też tego pragną, a inni ? Inni uciekają..
 Uciekają myślami w ciemny las,
 w przestworza, w tunel z nadzieją światła,
 choćby zapałki, którą powoli gasi podmuch wiatru.
 Ale czy mają świadomość, iż zapałka zgaśnie ?
 Czy mają świadomość upadku ?
 Nie zdają sobie sprawy, że upaść dziś jest tak łatwo.
 A gdy już upadną ? Ich wnętrze rozpada się na kawałki.
 Nikt nie kwapi się by ponownie ułożyć je w całość.
 Najgorszy będzie czas gdy stracimy zaufanie do własnej osoby
 i przestaniemy wierzyć w jakiekolwiek swoje wartości.
 Lecz pomimo lęku powinniśmy iść do przodu,
 nie oglądać się za siebie,
 dotrzymywać swego kroku i słuchając głosu tego świata.
 Gdzie każdy nawet najmniejszy fragment ma swoją treść i wymowę,
 zmierzając do przodu nie ustając w drodze,
 a podnosząc siebie tym samym dźwigniemy innych.~~M.