#PARYŻANKA la vie est un moment ^^

Postaw na swoim, Weź to czego chcesz, Czuj w taki sposób jak Ci odpowiada, Zamknij oczy na opinie, Patrz swoim sercem, Mów jezeli tego potrzebujesz, Pytaj, jesli masz wątpliwości, Kochaj Bądz kochanym Nie bój się jutra.

Podaj mi rękę.. Proszę, Upadne, lecz podniose się, Patrz na moje drżące ręce, Zeszklone oczy, Patrz jak serce wypada mi z rąk. Popatrz jak umieram, Popatrz na noz, który trzymasz w dłoniach, Nie martw się moim odejściem, Na twoje życzenie nadeszło, Czujesz? Mój puls zanika, To tylko chwila Chwila dzieli mnie od szczęścia, Odejdz, gdy osuwam się na ziemie, To tylko chwila..

Tak jej posłali.. To zaplanowali Zedrzec resztki odzienia Ukamieniowac Postawić krzyz z jej krwi Zamknąć oczy Unicestwić Zakończyć żywot Zamknąć w grobie..

Wstań i powiedz czego jesteś wart, wstań i powiedz kim jesteś, jak się budzisz rano, jak podejmujesz wyzwania, jak radzisz sobie z problemami, czym jest dla Ciebie życie, czym jest dla Ciebie miłość, czego się boisz, czego nie nienawidzisz, za co oddałbyś życie, o czym myślisz przed snem, jakiego koloru masz oczy, czego szukasz, czego pragniesz, kim chcesz byc, po co chcesz żyć, powiedz przez jakie góry dasz radę przejść, przez jakie kałuże nie potrafisz przeskoczyć, jak sznurujesz buty, po której stronie łóżka śpisz, na czyj widok przyśpiesza Ci puls, powiedz gdzie pragniesz pozostawić swoją duszę, gdzie swoje serce, a gdzie pragniesz pozostać na zawsze, powiedz mi wszystko, chce wiedzieć każdą rzecz, a poznasz każdą mą część..

czym jest najgorsze uczucie na świecie?  Kiedy uświadamiasz sobie, że to co widziałeś w oczach osoby, którą kochasz to pustka..  totalna pustka.. mała, nieznacząca nic iskra.

Odeszła, Jego oczy wypełniły się łzami, ich gorąco wypalało policzki, serce zakuło po raz pierwszy, poczuł pustkę, samotność, ból, strasz i pogardę, pogardę do siebie, niezrozumiałość, jakby patrząc na siebie z boku, znienawidził swoją osobę, poczuł odpowiedzialność, za jej śmierć, za jej serce, które oddała, nie wypełnił pustki, nie słuchał, nie zrozumiał, nie kochał, nie tęsknił, nie czuł. Śmierć stała się ciosem, zbyt późnym, serce zostało mu na dłoniach, którego wcześniej nie dostrzegł, jej serce.. nie puszczając go z rąk, tracąc oddech, serce zamarło, jej i jego, zaczęły tracić swą całość, rozpuszczając się, znikały, tak, jak ich życia, które nie nabiorą nowego początku, które się nie powtórzą, o których nikt nie będzie pamiętał, było za późno..